Bugün bir gencin defni için mezara gittim. Mezardaki ögeler yıllardır orada duruyor. Yüzbinlerce insan gelip geçti hepsini gördüler. Konuşmalarına şahit oldular. Onlar  hal dili ile gelip geçenlere şunları fısıldıyorlar:

İçinden mevta çıkarılıp çukura indirildiğinde, boş yeşil tabut şöyle sesleniyordu kalabalığa: Benim içime girdiğinizde dünyadaki tüm unvanlarınız dışarıda kalacak. Ne makamınız ne de servetiniz sizinle gelecek. Sadece Allah'a (cc) sunduğunuz amelleriniz size yoldaşlık edecek. Hazırlığınızı buraya, bu dar ve karanlık mekâna göre yapın.

Kurumuş ve çatlamış hayrat çeşmesi şu uyarıyı fısıldıyordu: Bir zamanlar gürül gürül akan suyum nasıl kesildiyse sizin de ömür suyunuz bir gün tükenecek. Dünya nimetlerine aldanıp ebedi susuzluğa mahkûm olmayın. Geriye, ardınızdan dua getirecek sadaka-i cariyeler ve güzel ameller bırakın.

Çiçek açmış badem ağacı ile yanı başındaki kurumuş fidan birlikte sesleniyorlar: Baharın gelişine ve çiçeklerin açışına aldanmayın. Kainattaki her şeyi benzersiz bir şekilde yaratmak sadece Allah'a (cc) mahsustur. O nasıl hayata can veriyorsa, vakti gelince o canı alacak olan da O'dur. Ölümün yaşı veya mevsimi yoktur, taze bir fidan da olsanız asırlık bir çınar da olsanız her an hazırlıklı olun.

Toprağın üzerine dizilmiş yuvarlak adım taşları sessizce şöyle haykırıyor: Attığınız her adım sizi buraya, asıl yurdunuza biraz daha yaklaştırıyor. Ayaklarınız sizi Allah'ın (cc) razı olduğu yollara götürsün ki, bu son yürüyüşünüzde adımlarınız ağırlaşmasın.

Üzerinde yürüyüp geçtiğiniz çatlak yol kalabalığa şunu söylüyor: Bugün buraya kalabalıklarla omuz omuza geldiniz ama birazdan arkanızı dönüp evlerinize döneceksiniz. İçinizden biri daha toprağın altında tek başına kaldı. Yarın bu yoldan omuzlar üzerinde geldiğinizde sizin de geriye dönüşünüz olmayacak.

Beyaz ve sessiz mezar taşları hep bir ağızdan kalabalığa nasihat ediyor: Bizler de bir zamanlar sizin gibi o toprağın üzerinde yürür, konuşur, bitmez tükenmez hayaller kurardık. Dünyanın dertlerinin hiç bitmeyeceğini sanırdık. Şimdi ise burada sadece dualara ve fatihalara muhtacız. Hz. Muhammed (sav) efendimizin bildirdiği gibi lezzetleri acılaştıran ölümü çokça hatırlayın ki, huzura eli boş gelip de pişmanlık çekenlerden olmayasınız.